آسمان بی ستاره شهر تزویر -کوالالامپور

تا به حال جز تعریف از کشور مالزی و تجاربم در اینجا نگفتم اما اگر چه سرزمین ۷۲ ملت زیباست اما واقعت نهفته در این بهشت نمایشی و ستاره های شیشه ای را نیز باید نشان داد. تا آنجا که من میدانم شاید حدود ۹۰ درصد بازدیدکنندگان این وبلاگ دوستانی هستند که میخواهند برای ادامه تحصیل در این کشور اقدام کنند و تعدادی از این دوستان هم افراد زرنگی هستند که به دنبال دانشجو های ساده ای هستند که به صورت رایگان برایشان پذیرش بگیرند تا هزینه سنگین موسسات کلاه بردار پذیرش دانشجو را که برای هر دانشجو از دانشجوی مفلوک تا یک ملیون تومان پول میگیرند. البته واقعیت این است که هر کسی به صورت مستقیم میتواند از دانشگاه ها پذیرش بگیرد و این موسسات هیچ تاثیری در پذیرش و یا عدم آن ندارند اما به هر حال اگر کاری هم بود با توجه به اینکه خودم اصلا وقت ندارم از این پس به تعدادی از دوستان ارجاع میکنم که به هر حال مقداری از هزینه زندگی این دوستان هم تامین شود. البته برای اطلاع دوستان یاد آور میشوم که دانشگاه های خصوصی مالزی به آژانس های دانشجویی بابت هر دانشجو مبلغ خوبی که گهگاه به ۱۰۰۰ رینگیت بابت کمیسیون میپردازند. از این پس از نیز پاره ای از مشکلات تحصیل و زندگی در این کشور را بازگو خواهم نمود.