تبليغاتX
در سرزمین استوایی - بار هم درباره مالزی
امروز یکی از دوستان با نوشتن یک یادگاری سوالاتی را درباره مالزی از من پرسیدند و از من بابت اطلاع رسانی تشکر کردند.

ضمن تشکر از این دوست گرامی باید بگویم که هدف ایجاد این وبلاگ در ابتدا به هیچ وجه اطلاع رسانی و نبود و تنها اختصاص به برقراری ارتباط با دوستان عزیزم در ایران داشت اما خوشبختانه به نظر میرسد که یاداشتهای شخصی من نقش دیگری نیز پیدا کرده است و تعدادی از هموطنان و عمدتا دانشجویان علاقه مند به مطالعه و دانستن اطلاعات درباره مالزی هستند و از این پس مخاطبان جدیدی به جمع دوستانم پیوسته اند که می بایست آنها را نیز مد نظر قرار دهم. هرچند که امیدوارم روزی به جای کثرت دانشجویان در این نقطه از جهان شاهد حضور موفق بازرگانان و تولید کنندگان ایرانی در اینجا برای فروش محصولاتشان باشم و در این راه نیز شخصا آماده همه گونه همکاری با تولید کنندگان ایرانی میباشم.

اما در مورد هزینه زندگی: به طور متوسط ۲۵۰ هزار تومان معادل با ۱۰۰۰ رینگیت به صورت ماهانه برای یک زندگی متوسط دامشجویی لازم است هر چند که این رقم قابل افزایش به ۲ملیون تومان برای زندگی های مرفه تر نیز می باشد.

کرایه منزل تقریبا مانند نرخ تهران است البته کرایه های بدون پول پیش ولی در شهرهای دیگر عمدتا با نصف این رقم میتوان خانه کرایه کرد.مثلا در اطراف یوام یک آپارتمان دوخوابه کاملا فرنیش را میتوان به حدود ۴۰۰هزار تومان در ماه اجاره کرد هرچند که با ۳۰۰ هزار تومان هم میتوان در جاهایی آپارتمان پیدا کرد با شرایط ضعیف

در مورد مهدکودک ایرانی اصلا چیزی نمیدانم اگر دوستان مالزی اطلاع دارند کامنت بگذارند

در مورد زبان شما برای اکثر جاها و همینطور اینجا نمره ۵۵۰ تافل و یا آیلتس لازم و کافی است و با داشتن اشن نمره شما اینجا فرصت لازم را برای ارتقاع مهارتهای زبانی دارید.

برای سایر هزینه ها: بنزین اینجا لیتری ۵۰۰ تومان است. هزینه حمل و نقل با اتوبوس و یا قطار شهری ۱۰تا ۱۵ برابر تهران است ولی تاکسی دربس در شهر  فقط ۲برابر و گاهی اوقاط هم برابر با تهران میشود پس اگر چهارنفر سوار تاکسی شوند از اتوبوس ارزانتز میشود

مرکبات هرعدد سیب و پرتقال  ۲۵۰تا۳۰۰ تومان میشود بقیه چیزها را هم اگر در ضریب ۱.۲ تا ۲ ضرب کنید قیمت ایتجا به دست میاد.

راستی دیروز به بازار الکترونیک و کامپیوتر مالزی سر زدم. باور کنید از یکی از مراکز فروش بازار الکترونیک اهواز هم کوچکتر بود ولی خوب یک سری قطعات جدید دیدم. یاد باز رضای تهران و همینطور خیابان حافظ و جمهوری به خیر که واقعا کم از نمایشگاه سبیت ندارن . اما به هر حال اینجا در الکترونیک خیلی از ما جلوتره.

+ نوشته شده توسط علیرضا در چهارشنبه چهاردهم تیر 1385 و ساعت 16:51 |
Powered By
BLOGFA.COM