10 هفته گذشت

امروز شد ۷۰ روز از زمانی که امدم مالزی و واقعا هم چه قدر بالا و پایین داشت از روزای اول که همه چی برام عجیب و غریب بود

از هفته اول که به تعطیلی های مکرر مالزی خورد و یک هفته ای را مهمان یک هتل در یکی از محلات خوش نام بودیم

از زمانی که به هر دری میزدم خوابگاه گیرم نمی آمد و جدی جدی تصمیم گرفتم برگردم

از گریه ها و افسوس های شبانه ام که با خود می گفتم چه غلطی کردم که آمدم اینجا

از ایمیل های بی شماری که روزانه می فرستادم و هیجانی که با دیدن ایرانی ها به من دست می داد و برخورد های سرد بیشتر هموطنان

از کمک و حمایت های معنوی چند دوست ایرانی عزیز در یافتن محل اقامت و غلبه بر غربت

تا عادی شدن شرایط و آغاز زندگی دانشجویی در سرزمین سبز و همیشه بارانی مالزی و یافتن دوستانی صمیمی از چهارگوشه جهان

و تا فردا و فرداها........

به راستی" جهان یکتابی است و کسی که مسافرت نمیکند فقط یک برگ آن را خوانده است " و تجربه های بزرگ جز با سختی به دست نمی آیند.