توضیحاتی درباره مطلب (آقای خالقی منصف باشید)

. لینک این مطلب برای گروه های مختلف دانشجویی فرستاده شد که متاسفانه توسط اکثر مدیران گروه ها سانسور شد. آنهم موضوعی که مربوط به تمامی دانشجویان بود نه تبلیغ شخصی. واقعا چرا ؟؟ پس دوست عزیز اگر شما این مطلب را فقط در وبلاگ میخوانید دوستان دیگری باید جواب بدهند  

)ISAM1380, ISUKM, Um_Iranian_Student(

2. هدف من از نوشتن این مطلب به هیچ وجه پاسخگویی شخصی به آقای خالقی نبود چون هیچ فایده ای ندارد. تنها هدف من بهبود جو ایجاد شده علیه دانشجوهای ساکن مالزی و همچنین دادن اعتماد به نفس به دوستان هم دانشگاهی در مالزی بود.

3. از کامنت هاس همه دوستان تشکر میکنم. این یک واقعیت است که یک موج به راحتی میتواند با زندگی بسیاری از افراد بازی کند و تنها راه جبران آن راه انداختن یک موج قویتر از آن است.

قسمتی از یک نظر خصوصی با تشکر از نویسنده:

خوب بود اما کاش اشاره می کردید که ملاک ارزیابی سطح علمی دانشگاه ها فقط کادر علمی نیست و فاکتور های دیگری مثل تولیدات علمی-پژوهشی ،دسترسی به منابع علمی، فضای آموزشی، امکانات فرهنگی و ده ها فاکتور مهم دیگر هم در اینگونه ارزیابی ها دخیل هستند.

توضیح:  همین طور است. و یک واقعیت عمومی نیز وجود دارد که مالزی تولید کننده علم نیست. این موضوع را هم قبول دارد که شاخصه های ارتقا هیات علمی در مالزی آسانتر از بیشتر کشورها و یاحتی ایران است. ضمنا کاملا قبول دارم که  بسیاری از دانشگاه های ارزشمند ما  اساتید و دانشجویانی در سطح بسیار بالا و حتی بالاتر از بیشتر کشورهای اروپایی دارند. متاسفانه دانشگاه های ایران مشکلات خاص دیگری دارند که عمدتا به دلیل سیاست زده گی مسئولان و دانشجویان، تنگ نظری  های مذهبی ، نبود ارتباط خارجی ، عدم وجود دانشجوی خارجی و همچنین برنامه های تبادل استاد و دانشجو ، عدم ارتباط با صنعت، سیستم غلط پذیرش دانشجو، تاکید بیش از حد بر آموزش به زبان فارسی، سیستم نمره دهی سلیقه ای که امکان هر نوع مقایسه را حتی بین دانشجویان یک رشته و یک ورودی منتفی می کند ، حجم انبوه درسهای غیر مرتبط همه و همه شرایطی را فراهم کرده است تا دانشگاه های ایران جایی در رانکینگ جهانی نداشته باشند.