طوفان فاجعه بار "نرگس" برمه را در هم نوردید و یکی از بزرگترین مصیبت های جنوب شرق آسیا را رقم زد.  78 هزار نفر کشته و 56 هزار نفر دیگر مفقود هستند. عمق فاجعه واقعا وحشتناک است. هزاران انسان بی گناه در حال حاضر بی آب و غذا و سرپناه در حال مرگ هستند. و بدتر از همه: حکومت دیکتاتوری نظامی برمه در اقدامی بی سابقه و بی رحمانه کمکهای خارجی را رد کرد و مانع از ورود امدادگران به این کشور فاجعه زده شد. چون با آنها اختلاف سیاسی دارد و آنها این حکومت را به رسمیت نمی شناسند

.

در شرایط فعلی دو راه حل برای جهانیان مانده است: یا اینکه به برمه حمله نظامی کنند و تکلیف دیکتاتوری نظامی را یکسره کنند که البته با وضع موجود و کنترل نظامی آنها شاید منجر به بحرانی گسترده تر شود و یا اینکه نامردانه شاهد نابودی و نسل کشی یک ملت باشند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــخبر اصلاح شد ۱۹ می ساعت ۹:۰۶

 سنگاپور اعلام کرد دولت ميانمار با ورود امدادگران خارجی به خاک اين کشوربرای کمک به طوفان زدگان موافقت کرده است.
"جرج يو" وزير خارجه سنگاپور ضمن اعلام اين خبر گفت، ميانمار گروه های پزشکی  متعلق به کشورهای عضو آسه آن را می پذيرد و اجازه می دهد اين کشورها اقدامات خود را با گروه های امداد داخلی هماهنگ کنند

باورعمومی اکثر مردم ایران از تایلند کشوری مشکل دار و دردسر ساز می باشد.  مدت زیادی از لغو محدودیت سفربه تایلند گذشته است٬ و ماهان ایر هم پروازهای هفته ایش را به تایلند برقرار کرده و هر روز هم  روزنامه های ایران پر است از تبلیغات تورهای تایلند بانکوک٬ پاتایا٬ پوکت و... اما دید عمومی نسبت به تایلند همچنان یک سرزمین کثیف است که ادمهای نه چندان با شخصیت از آن بازدید میکنند. واقعیت این است که دید جهانی هم  نسبت به این کشور زیبا چندان جالب نیست. ضرب المثلی است که میگوید " تایلند سرزمین سه چیز است: اسلحه٬ مواد مخدر و روسپی" . حضور جزایر برهنه در پاتایا هم مزید بر دلیل شده است. اما واقعا در تایلند چه خبر است و این همه توریست به چه دلیل است.

در صورت علاقه مندی دوستان ادامه این مطلب و تایلند آنگونه که هست منتشز خواهد شد

در سنگاپور مالکیت مسکن ۹۹ ساله است . پس از آن خانه با پرداخت بهای آن به دولت منتقل می شود و بوسیله پیمانکاران تخریب و نوسازی می شود. البته مالکیت خانه مشروط به آن است که از طرف پیمانکاران دولتی نظارت٬ خانه قابل سکونت و مناسب ارزیابی شود و گرنه مالکیت خانه لغو و مطابق قیمت روز زمین "خانه تخریب شده" ملک مورد نظر جهت تخریب و نوسازی به پیمانکاران واگذار می شود. ضمنا هر کس تنها می تواند مالک حداکثر دو خانه باشد.

 بر اساس تجربیات چند کشورهای پیشرفته دنیا٬ موراد زیر را برای بهبود وضعیت نسبی وضعیت مسکن و ساختمان پیشنهاد می شود

•  محدود شدن مالکیت بر خانه های مسکونی به دو خانه مسکونی (یکی برای زندگی).[تجربه سنگاپور] 
• سیتم مالیات بندی واقعی بر کلیه دستمزدهای که افراد به دست می آورند. مالیات ۶۰ تا ۸۰درصدی بر دارایی های باد آورده که تنها به دلیل گران شدن منطقه و افزایش یکدفعه ای به دست آمده[سنگاپور و همه کشورهای غربی]
•  درامدهای بالا برای  کار مفید افراد و سمت های دولتی و سازمانی و عدم وجود درامد پنهان ( در ایران نیز به راحتی تا سه برابر در ایران قابل افزایش است در ایران بالاترین درامد رسمی حدود دو ملیون تومان است. در حالی که هر کدام از  فرزندان آقازاده ماهی بیش از سه ملیون خرج میکند. چه اشکالی دارد که مثلا درامد یک وزیر ماهی ۱۵ ملیون تومان و یا بیشتر باشد ولی فقط همین باشد و شرافتمندانه مالیات ههم بدهد].[ همه کشورهای پیشرفته. درامد نخست وزیر سنگاپور بالاترین درامد در دنیا است و ماهانه بیش از سی درصد از دستمزدش را برای مالیات را هم می پردارد]
• کنترل درامدها و حسابهای افراد و پرداختهای بالا [در حال حاضر ایران از محدود کشورهایی است که به راحتی در آن پولشویی می شود و حساب هیچ حساب و کتابی بر روی درامدها و مخارج افراد نمی شود]
• مالیات سنگین بستن بر خانه های بدون مستاجر[در تمام کشورهایی که تعداد خانه ها نسبت به مردم کم است انجام می شود]
• شرکت های نظارت قوی و عدم وجود فساد مالی. [متاسفم که بگویم شاید ۹۰ درصد مهندسین ناظر ما اساسا نظارتی انجام نمی دهند و تنها نظر کارفرما را قبول می کنند.[ بدون سیستم دقیق نظارتی هیچ کشوری پیشرفت نمی کند. در شرایط فعلی و با توجه به جا افتادن رویه های غلط٬ تنها شرکت های حساب رسی خارجی و نهادهای نظارت فنی خارجی میتوانند اوضا را سامان دهند]

قبلا تصمیم گرفته بودم موصوعات را طبقه بندی کنم. و در وبلاای جداگانه بگنجانم. بخش پاسخ به نظر ها را ایجاد کردم و ....

اما با توجه به برسسی که انجام دادم فقط چند بار صفحه پاسخ به نظرات و یا وبلاگ رازنوشت خوانده شد و عملا هم وطنان عزیز از خیر گرفتن جواب سولاتشان به دلیل سخت بودن  باز کردن صفحه جدید گذشتند. از این پس تنها در آدرس صفحه سرزمین استوایی خواهم نوشت و نظرات را در همان جا پاسخ خواهم گفت ( به سبک سایر وبلاگهای فارسی)

همراه بسیار عزیز وبلاگ سرزمین استوایی، حسین ز نوشته بودند که دانشگاه نانیانگ در لیست وزارت علوم نبوده. البته نوشته ایشان کاملا درست است و متاسفانه علی رغم اینکه چند ماه از ارزشیابی دانشگاه های چین وسنگاپور می گذرد هنوز اسم این کشور ها در لیست وزارت علوم نیامده.

جهت اطلاع دوستان ارزشیابی دانشگاه های چین و سنگاپور در ادامه خدپواهد آمد پس لطفا ادامه مطلب را بخوانید

ادامه مطلب

[شما می دانید برای تحصیل در خارج باید وزارت علوم مدارک را ارزشیابی کند. آیا دانشگاهای تایوان مورد درزشیابی وزارت علوم هستن]

سیستم تایید دانشگاه ها در ایران یک سیستم غیر فعال است. یعنی وزارت علوم به دنبال دانشگاه ها نمی گردد بلکه با توجه به درخواست دانشجویانی که از ان دانشگاه پزیرش گرفته اند٬ موضوع مورد بررسی قرار می گیرد. ضمنا در حال حاضر تصویب شده است که ارزشیابی دانشگاه در کشور مبدا را هدف قرار دهند. به هر حال اگر دانشجوی ایرانی در جایی حضور نداشته باشد و یا درخواستی برای پزیرش آن دانشگاه از طرف ایرانیان نرسیده باشد آن دانشگاه هنوز مورد ارزشیابی قرار نگرفته و باید زحمت درخواست را خودتان بکشید. اما مطمئن باشید مدارک دانشگاه های رانک اول دنیا ( به جز اسرائیل) به هر حال ارزشیابی و مورد قبول قرار می گیرد. در مورد دانشگاه های تایلند هم مستقیما می توانید با اداره ارزشیابی تماس بگیرید.

[سوال بعد این است که شما در مورد گشت و گذار در نیوزیلند چقدر اطلاعات دارید؟ مثلا کسی بخواهد یک هفته در آنجا گشتی بزند چقدر باید خرج کند؟]

خیلی زیاد. اجاره یک خانه معمولی در آکلند هفته ای ۴۰۰ دلار است و از آن گذشته ویزای توریستی نیوزلند هم بسیار سخت است و برای ایرانیان حدود ۴ ماه طول میکشد. نیوزلند دورترین نقطه جهان از ایران است. پس اگر ساکن و شهروند ایران هستید و تنها برای گشت و گزار می خواهید به نیوزلند بروید٬ فکر می کنم رفتن به هاوایی یا ونکور بهتر و ارزانتر باشد. 

[از کشورهای جنوب شرقی آسیا، شما کدام کشور را برای گشت و گذار پیشنهاد می کنید؟]همه شان جالب هستند. اگر به سواحل زیبا و طبیعت قشنگ علاقه مندید تایلند. کشور پیشرفته می خواهید ژاپن. تمدن و تاریخ: چین و....

[البته بنده منظورم از گشت و گذار،دیدن یک کشور زیبا و اگر هم بشود آشنایی با انکانت دانشگاههی یک کشور مدرن و یا بررسی زندگی مهاجرت به آنجاست]

[این را از آن جهت گفتم چون بسیاری از جوانمان ایرانی هدفشون از مسافرت و گشت و گذار خارج مسایل جنسی است و اسن اصلا برای من هدف نیست...]

 دوست عزیز این مساله دقیقا متهم کردن سایر هموطنانمان است و در نهایت جدا کردن خود از آنها. مسائل جنسی اعم از روابط جنسی و احساس تعلق و عشق نیاز اولیه همه انسانهای سالم است همانند غذا٬ پوشاک و مسکن. تا نیازهای اولیه انسانها رفع نشود راهی برای رفتن به پله های بالاتر انسانیت وجود ندارد. از دید مذهبی هم " از یک در که فقر وارد شود از در دیگر ایمان و انسانیت خارج می شود" . در دنیای امروز مسائل جنسی یک امر طبیعی و شخصی و محرمانه  است. و ما چه قدر بدبخت شده ام که برای نیزهای اولیه انسانی و حیاطی مان باید مهاجرت کنیم. پس لطفا به هموطن خودتان احترام بگذارید. اگر به سلامتی وضع مالی عالی دارید که به نظر می رسد این گونه باشد و توانسته اید به نیاز روحی گشت و گذار و تفریح در بقیه کشور ها بپردازید دلیلش حل رفع نیازهای اولیه زندگیتان است.

نانیانگ را به چند دلیل به عنوان دانشگاه اول انتخاب کردم:

• بدون هیچ اقراقی قشنگ ترین٬ مدرنترین و مجهزترین دانشگاه در این منطقه (مالزی سنگاپور و اندونزی) است
• بالاترین تعداد هیات علمی در رشته های مهندسی را داراست و بالاترین حقوق هیات علمی در دنیا در این دانشگاه پرداخت می شود.
• مبلغ بورسیه های این دانشگاه از تمام نقاط جهان بیشتر است.
• محیط شاد و علمی آن به همراه آزمایشگاه درجه یکش واقعا بی مانند است
• رابطه مستقیم و دوطرفه ای با دانشگاه ام آی تی دارد.
• هیچ دانشجوی ایرانی در رشته برق آن درس نمی خواند؟؟؟؟؟؟
• وزارت علوم اعتبار این دانشگاه را فقط تا کارشناسی قبول کرده است
• 

فکر کنم همین چند مورد کافی باشد تا مطمئن شوید که با گرفتن مدرک این دانشگاه آینده ای مطمئن در هر گوشه دنیا خواهید داشت.

سیستم این دانشگاه کاملا مطابق با سیستم تحصیلی ایالات متحده می باشد و برای گرفتن پزیرش تحصیلی نیاز به معدل بالای دوران تحصیل از دانشگاه های معتبر٬ مدرک زبان (فقط تافل قابل قبول است) مدرک GREو نمرات بالا در این آزمونها(۹۰ درصد در جی آر ای  به همراه معرفی نامه های معتبر می باشد.

دانشگاه نانیانگ شاید یک گزینه عالی برای وضع کنونی فارغ تحصیلان ایرانی باشد که با توجه به مشکلات سیاسی موجود توان گرفتن ویزا برای کشور آمریکا که حقیقتا تنها جایی است که تحقیق ناب و دست اول در آن انجام می شود٬ باشد.

http://www.ntu.edu.sg/GradStudies/research+programmes/admission/default.htm#Req برای درخواست پزیرش روی این لینک کلیک کنید.

با توجه به اینکه حجم بسیار زیادی کامنت٬ کامنت خصوصی و ایمیل درباره دانشگاه های کشور های دیگر ( ناشناس برای ایرانیان) به دستم رسید و در عوض تنها یکی از دوستان صمیمیم به سرمایه گذاری ابراز علاقه نمود. از این پس به مرور به معرفی تعدادی از دانشگاه های ارزشمند و درجه یک آسیا می پردازم که تاکنون دانشجوهای ایرانی ندارند و یا اینکه تعدادشان انگشت شمار است.

بر اساس رده بندی دانشگاه پکینگ چین دانشگاه های آسیایی رده های اول تا ۱۰۰ به این قرارند. لطفا لیست را در ادامه مطلب بخوانید.

از این پس به معرفی تعدادی از این دانشگاه ها خواهم پرداخت. لطفا چنانچه دانشگاه خاصی مد نطرتان است اسمش را در کامنت بنویسید تا در اولویت قرار گیرد 

ادامه مطلب

کشور ایران ۱۵ امین کشور ثروتمند دنیاست .درامد سرانه هر ایرانی نیز به بیش از 12,300 دلار دلار رسید. با احتساب قیمت ۸۵ دلار ( الان نفت ۱۲۰ دلار به فروش می رسد) ایران در رتبه ۱۸ ام درامد ۱۵ ام است. رشد جمعیت در ایران کاملا متوقف شده است و بارداری هر زن بالغ به ۱.۷۱ کودک کاهش یافته است. یعنی حتی کمتر از آمریکا و چین و فنلاند و استرالیا و ... . رشد جمعیت کشور به رقم باور نکردنی ۰.۷ درصد رسیده است. تا اینجای موضوع را برای هر کس بشنود می گوید " ببینمم شما اهل کدام کشور غربی هستید٬ احتمالا از نروژ نیستید"

اما ما اهل ایرانیم. یک سوم جمعیت زیر خط فقر هستند. دانشجوهای ایرانی تنها دانشجوهایی هستند که از کشورشان پول نمی گیرند. اکثر کارخانه ها تعطیل هستند. رده بندی جهانی نرخ تورم هم ما را در رده چهارکشور دارای بالاترین نرخ تورم نشان میدهد. یک جوان هیچ گاه نمی تواند امیدوار باشد که روزی خانه دار شود. از نظر گرفتن ویزا کشور یکی مانده به آخر هستیم و....

 

امروز پس از هفته ها برای شرکت در ورکشاپ یک شرکت آمریکایی به کوالا لامپور رفتم. و با وجود اقامت طولانی ام در مالزی باید اعتراف کنم برایم بسیار جذاب بود. پس از هفته ها از محیط متعصب و مذهبی بنگی به شهر رفتم. بی خود نیست این مدت روز به زور بیشتر افسرده می شدم و تحمل زندگی برایم سخت تر می شد. بنگی طبیعتش جذاب است اما همیشه آرام. با آدم های ساده و روستاییش. دخترهایی که محکم روسریشان را چسبیده اند و در طول عمرشان از هیچ وسیله آرایشی استفاده نکرده اند اما در عین حال بسیار پرو می باشند. و با همگروه های مذهبی که موقع نماز ها و مخصوصا نماز جمعه همه به مسجد می روند به جز من. کلی براشون داستان سر هم کردم تا از خیر کافر بودن ما بگذرن.  خلاصه فکر کنم اینجا یه جورایی برای من جهنم باشه. البته خیلی از بچه ها هم با آرامش اینجا حال می کنن من نه. امروز فهمیدم چه قدر اینجا بهم سخت می گذره.البته جای من هم بدتر و دوزافتاده تر از همه بچه هاست. بیشتر بچه های ایرانی در هنتیانگ کجنگ زندگی می کنن که اوضاش بهتر از این ورهاست. به هر حال باید هر چه زودتر فکری به حال اوضای روحی و تنهایم در اینجا بکنم.