اینجا در مالزی قلبها برای ایران می تپد

مدت زیادی ست که این وبلاگ را ایجاد کردم و مدت نسبتا طولانی است که در این وبلاگ چیزی ننوشتم.راستش دیگه خسته شدم از فارسی نوشتن چون هر چه به زبان فارسی میخونم یا میشنم جز ناراحتی و نیست.اینجا کلی دانشحوی ایرانی هست ولی میدونید این دانشجوها معمولا به چی فکر میکنند یا چی میگن: هر کدوم حداقل روزی یک تا دو ساعت رو صرف نگاه کردن وخوندن صحبتهای حضرات و اخبار اینترنتی میکنن. امکان نداره یه کامپیوتر پیدا کنید که یه ایرانی باش کار کرده و تو هیستوریش radio farda, bbcpersian, peyk iran,isna,mehrnews ,... نباشه و امکان نداره ایرانیها به هم برسن و از شیرین کاریهای رئیس جمهورشون چیزی نگن. راستش دیروز یکی از دوستام میگفت تحقیقات نشون میده که ایرانیا باهوش تریت ملتند من البته قویا منکر شدم و واقا مگه میشه ملتی باهوش باشه و هر چی نعمت خداست یکسره بهش بدن و وضش این باشه. جای تبریک داره که خودکشی هم عامل دوم مرگ و میر اعلام شد. 

به هر حال تصمیم گرفتم که در این مسائل دیگه فکر نکنم و سعی کنم از باقیمانده عمرم که کمی استفاده کنم .شاید هم سیاست کار ما نیست چون بعضی دوستان اعتقاد دارن مملکت ما و اقتصاد ما از هر زمان پیشرفته تره و این بازیها فقط سرگرمیه خوب این یه مقدار برای من چون ضریب ذهنیم پایینه سخته که باور کنم.