چه خبره این همه ایرانی

زمانی که من به کوالا لامپور امدم به سختی میشد کسی را یافت که فارسی صحبت کنه. همه دانشجوهای ایرانی یا از طرف ایران و یا از طرف دانشگاه مقصد بورسیه بودند و هر وقت کسی من را میدید با توجه به برخوردش با ملیت های دیگر٬  در مورد ملیت من ایتالیایی٬ هندی ٬ پاکستانی ٬ آمریکایی ٬ نپالی٬ پاکستانی ٬ عرب و اسرا ئیلی و آمریکای لاتین می گفتند.

الان دیگر کسی نیست که از فاصله دور ایرانی ها را تشخیص ندهدو جمعیت ایرانی ها از جمعیت کل کشورهای عربی افریقایی و آمریکای لاتین بیشتر است . معمولا به آنها ایرانی میگویند. در هر کنفرانس و یا نمایشگاه  مالزی حتی رویدادهای  داخلی و استانی مالزی و حتی رویدادهای در سطح یک دانشگاه حضور نماینده های ایران آنهم از دانشگاه های رانک یک کشور و یا سازمانهای بسیار معتبر البته به صورت بسیار ضعیف کاملا مشهود است که واقعا باعث تاسف است. ایرانیان به نظر می رسد یکباره فراموش کرده اند که مالزی یک کشور خارجی است و کشورهای دیگری نیز در جهان وجود دارند. تلاش مسولان ایرانی عزیز برای رفتن به تعطیلات و همچنین تبلیغات دروغین شرکتهای ایرانی مقیم مالزی باعث این بی برنامه گی ها شده است و داستان ماکارونی و حجوم یکباره مردم  برای ایجاد کارخانه های ماکارونی سازی و بعد هم ورشکست شدن همه آنها شاید در مالزی هم اتفاق بیفتد.

۲۰۰۰ دانشجوی ایرانی در یو پی ام. ۵۰۰ دانشجو در یوام کلی هم در ام ام یو اژیت یو کی ام و .... به نظر شما باز هم باید اضافه شود. این ایرانی های تیزهوش که به خاطر مطلب ضریب هوشی هزار بار سایتهای مختلف را حک کردند به جز کپی کاری کار دبگری انگار بلد نیستند. شتاب ورود ایرانی ها روز به روز اضافه می شود تا کجا ؟؟؟؟ شاید هم یک روز همه ما را با هم از اینجا بیرون کنند.

توصیه من توجه بیشتر به کشورهای دیگر است. کشور تایلند هم مشابه مالزی است حتی ارزانتر و بسیار قشنگ تر با دانشگاه هایی در رانک بالا. فیلیپین کشوری بسیار ارزان و عالی در تحصیلات پزشکی است. هنگ کنک٬ چین ٬ تایوان و.... هم دارای دانشگا هایی با رانک اول جهانی هستند و به اکثر دانشجویانشان اسکولارشیپ می دهند اما هیچ ایرانی ان ور ها نمیرود. چرا چون دها شرکت ایرانی در مالزی هستند و نه آنور.

 دوبی با جذب ملیاردها دلار سرمایه ایرانی پس از فوق اشباع شدن از ایرانیان٬ الان فعالترین کشور علیه منافع ایران است. نگذاریم چنین اتفاقی در مالزی بیفتد.

در ایران چه میگذره

این ور دنیا و در مالزی هر چه از ایران میشنویم نا امید کننده است. میگن کارخانه ها تعطیل شدن، مواد اولیه صنعتی نایاب شده٬ قیمت خونه وحشتناکه٬ اجاره خونه شده یک ملیون تومان اونم برا یه خونه ۸۰ متری توی امیر آباد. میگن پول نمیشه فرستاد ایران٬ نمی شه از گوگل ارت و گوگل تالک استفاده کردو میگن مقاله های ایرانی رو رد می کنن گوشت گاو  شده کیلویی ۸ هزار تومان و.... و البته با خونه که تماس می گیرم بنده خدا مامان بابا همیشه میگن همه چی خوبه علی. گوشت ۵ هزار تومنه اوضا خوبه  همه چی حله و... بعد من هم  گفتم " نکنه شما هم از سوپر نزدیک خونه رئیس جمهور خوار و بار می خری" . جدا از دوستان مقیم ایران می خوام واقعیت اوضای ایران رو از دید خودشون و  بدون عصبی شدن و توهین کردن بگن و مخصوصا قیمتها را

من واقعا نمی دونم چه خبر شده. هر روز رادیو بی بی سی. رادیو فردا تابناک و... رو می خونم و از این خبرهای بد می شنوم. سال پیش که اومدم ایران اوضا واقعا عجیب شده بود. مردم همه از دم از کارگر و کارمند و نظامی و بازارای و پاسدار و حزب اللهی همه می نالیدنو همه می گفتن گرونیه همه هم فحش میدادن. فقط گیرنده های این فحش ها فرق می کردن. البته خداییش اوضای نسبی مردم بهتر شده بود و کسی هم خیلی موی دماغ حکومت نمی شد. یه جورایی همه سر کار و زندگی خودشون بودن و اصلا برای کسی مهم نبود که بوش چی گفته و مک کین چه کاره است. مردم به حدی معامله گر و بازاری شده بودن که انگار فقط پول مهمه و نه میچ چیز دیگه. هنوز یادمه با یکی از دوستان توی تهران بحث می کردیم که اگه امریکا ایران رو بزنه چی میشه. نتیجه بحث این بود که هیچ اتفاقی نمی افته. فقط قیمت خونه ۲۰ درصد زیاد میشه چون یه بهانه برای دلالها  درست میشه که الان یه عده بی خونه شدن و خونه نیاز دارن خوب قیمت هم باید بالا بره.

نمایش فیلم 300 در شبکه HBO مالزی

به زودی فیلم جنجال بر انگیز 300 در مالزی به خانه مردم خواهد آمد و مردم ساده دل این دیار را علیه تمدن ایرانیان خواهد شوراند.
در حال حاضر کارهایی برای جلوگیری از پخش این فیلم صورت گرفته است. از جمله اعتراض سفیر ایران و تلاش او جهت جلوگیری از پخش فیلم تلاش دانشجویان یوپی ام و امضای تومار اعتراض آمیز و... چنانچه می خواهید به این اعتراض ها بپیوندید با لینک های زیر همراه شوید.

 http://www.petition online.com/ stop300.

  http://www.petition online.com/ wpci96c/petition .html

http://www.upmisam. org/article- 233-flat- 0-0.html

البته امضای یک تومار چندان موثر نمی باشد. توصیه سفارت ایران که به نظر من هم موثر تر است ارسال ایمیل شخصی به مدیریت شبکه آسترو است.

Tel: [phone] 
Astro Customer Care and Astro Management,   [e-mail]

نمایشگاه فرصتهای شغلی و تحصیلی مالزی-میدولی کوالا لامپور

۹-۱۱می ۲۰۰۸ از ساعت ۱۰ صبح تا ۷ بعد از ظهر طبقه سوم مجموعه خرید میدولی. سالن مرکز نماشگاه ها برگذار می شود.

اعتبار دانشگاه های مالزی از نظر سایر کشورها

بسیاری از ایرانیان هدفشان از ادامه تحصیل زندگی در کشور دیگر است نه الزاما بازگشت به ایران. با توجه به اینکه هر کشوری رتبه بندی خاصی دارد لذا می بایست به اعتبار دانشگاه خود از نظر کشور مقصد نیز چشم داشته باشیم. در ادامه اعتبار دانشگاه های مالزی از دیدگاه کشور نیوزلند مورد برسی قرار می گیرد. در آینده و حسب درخواست شما ارزشیابی کشورهای دیگر را نیز در .بلاگ خواهم نوشت( منبع ترجمه وب سایت مهاجرت نیوزلند)

مدرک کارشناسی نیازمند چهار سال تحصیل تمام وقت و یا بیشتر از دانشگاه های زیر به عنوان تحصیل در رده ۷ {کارشناسی} ارزشیابی می شود لذا به آن ۵۰ امتیاز تعلق می گیرد.

فوق لیسانس و یا دکتری به عنوان سطح ۹ ارزشیابی می شود و به آن ۵۵ امتیاز تعلق می گیرد می باشد البته در صورتی که تحصیلات کارشناسی فرد نیز از دانشگاه های مورد تایید و موجود در لیست باشد. در صورتی که فرد مدرک فوق لیسانس و یا دکتری اخذ شده اش بدون تحصیلات کارشناسی باشد و یا اینکه تحصیلات کارشناسیش معتبر نباشد تحصیلات او به صورت سطح ۷ ارزشیابی میشود لذا تنها ۵۰ امتیاز به او تعلق خواهد گرفت.

  هانورHonours از موسسات زیر نیز به تحصیل رده ۷ ارزشیابی می شود و به آن ۵۰ امتیاز تعلق می گیرد 

دیپلم های تحصیلات تکمیلی Graduate and post graduate diplomas نیازمند اظهار نظر و برسسی NZQA و اعلام امتیاز آن سازمان می باشد

1. Universiti Islam Antarabangsa (International Islamic University
2. Universiti Kebangsaan Malaysia (National University of Malaysia)
3. Universiti Malaya (University of Malaya)
4. Universiti Putra Malyasia (University of Agriculture, Malaysia)
5. Universiti Sains Malaysia (University of Science, Malaysia)
6. Universiti Teknologi, Malaysia (University of Technology, Malaysia)
7. Universiti Utara Malaysia (Northern University of Malaysia)

وبلاگ جدیدی برای یاداشتهای شخصی

از این پس یاداشتهای شخصی من که بی ازتباط با زندگی در خارج از کشور تحصیل و مهاجرت باشند در وبلاگ جدید راز نوشت نوشته می شوند.  نوشته های وبلاگ راز نوشت  پراکنده و درباره موضوعات متفاوت هستند و منعکس کننده نظرات نویسنده هستند. www.raznevesht.blogfa.com

هزینه های زندگی در مالزی و گفته های متفاوت

دوست عزیزی به نام مینا از این همه اختلاف نظر درباره هزینه های زندگی در مالزی خسته شده بودند و پرسیده بودند و اطلاعات دقیق خواسته بودند.

برای این دوست عزیز و سایر دوستان چند موضوع را به صورت خلاصه ذکر می کنم و امیدوارم مفید باشد.

زمانی که من برای آمدن به مالزی آمدم تقریبا هیچ منبعی برای کسب اطلاع به غیر از سایت های پذیرش دانشجو نبود. که به دلایل تجاری آنها را نمی شد سایتهای بی طرف نامید و کاملا به آنها اعتماد کرد. اما الان اینقدر دوستان مختلف نویسنده در مالزی فعالیت می کنند که فکر می کنم اساسا هیچ نقطه مبهمی در باره درس خواندن در مالزی باقی نمانده باشد. دها هزار ایرانی نیز در مالزی درس می خوانند و بر اساس آمار وزارت توریست مالزی در سال گذشته ۲۲ هزار نفر توریست  ایرانی از مالزی دیدن کرده اند(فقط دو هزار مالزیایی از ایران).  در آرشیو این وبلاگ نیز چندین پست به هزینه های زندگی در مالزی اختصاص یافته است. تفاوت تنها در سطح زندگی٬ محل زندگی و سطح توقعات است و نه در دید فرد نسبت به مالزی.

زندگی در سنگاپور

سنگاپور کشوری مدرن و برپایه تجارت استو این کشور ۴ ملیونی همواره پذیرای سرمایه گذاران از چهار گوشه دنیاست.

در تمام نقاط سنگاپور سیستم اینترنت بی سیم به صورت رایگان در اختیار عموم مردم می باشد. و به طور کلی تمام کارهای اداری را به صورت اینترنتی می توات انجام داد.

خیابانهای تمیز، حمل و نقل عمومی بسیار عالی و مردمی سختکوش و مهربان  از مشخصه های اصلی سنگاپور است که در ابتدای ورود برای هر بازدید کننده ای جالب است.

دانشگاهایی با سطح علمی بسیار بالا و مدیرت شهری مناسب به همراه حجم عظیم سرمایه گذاری خارجی این کشور را تبدبل به یکی جاذبه های سرمایه گذاری دنیا کرده است. دریافت ویزا، اقامت و شرایط شهروند شدن در سنگاپور بسیار آسان است و شهروندان این کشور به اکثر نقاط دنیا بدون نیاز به ویزا می توانند دیدار کنند.  بالاترین دستمزدهای دنیا نیز در این کشور پرداخت می شوند اما سیستم حمایت اجتمایی این کشور کوچک نیز بسیار عالی و هدفمند است به گونه ای که پرداخت کمک ها به شرط دریافت آموزش رایگان و همچنین قبول درخواست کارهای مناسب با شان و ویژگیهای فرد است که توسط دولت تامین میشود.

خرید خانه و ثبت شرکت در سنگاپور بسیار آسان است و تقریبا هیچ ترجیح نژادی قومی و ملیتی برای سرمایه گذاری وجود ندارد. البته باید توجه داشت که مالکیت خانه ها در سنگاپور ۹۹ ساله و به شرط متناسب بودن محل بزای سکونت واگذار می شند.

یکی از بزرگترین مزایای سنگاپور همسایگی با مالزی و امکان استفاده از مزایای ارزان قیمت آن برای سنگاپور است. همه روزه هزاران نفر کارگر و کارمند و... صبح خود را با عبور از مرز سنگاپور آغاز می کنند و شب را در مالزی می گذرانند تا از مزایای حقوق بالای سنگاپور و هزینه پایین زندگی در مالزی بهره مند شوند.

دریافت ویزای یک ماهه سنگاپور برای ایرانیان بسیار آسان است  با ۴۰ دلار هزینه و یک هفته انتظار  به راحتی می توان این ویزا را به دست آورد.

ثبت شرکت در مالزی

خارجی می بایست با شرکت های مالزیایی همکاری کنند و یا اینکه شعبه ای را در مالزی به ثبت برسانند که بتوانند در مالزی فعالیت اقتصادی انجام دهند. شرکت خارجی نیز می بایست کاملا بر اساس قوانین مالزی فعالیت کند و به این قوانین احترام بگذارد. ضمن آنکه افراد خارجی با ۱۰۰ درصد سرمایه نیز می توانند در مالزی شرکت به ثبت برسانند. تنها محدودیت برای خارجی ها شامل محدودیت های ویزایی و ثرمایه ای است. هر شرکت با مسوایت محدود حداقل نیاز به دو نفر کارپرداز مالزیایی دارد که البته وجود تنها نامشان کفایت می کند. همانند ایران در مالزی نیز می بایست برای شرکت نامی انتخاب کرد و سپس ازطریق ثبت آن را به ثبت رساند. هزینه تعیین نام و هزینه ابتدایی ثبت قرمایه شرکت( از ۲ تا ۱۰۰ هزار رینگیت) در مجموع حدود ۲۵۰۰ رینگیت می شود.

بر اساس رقم سرمایه شما مجاز به استخدام تعداد مشخصی کارگر خارجی هستید.  هزینه ویزای کار هم حدود ۲۰۰۰ رینگیت برای یک سال می شود.

در مالزی پس از ثبت شرکت  می توان وارد  بیشتر تجارتها شد و نگرانی چندانی برای گرفتن مجوزهای مختلف وجود ندارد. اما یک موضوع مهم وجود دارد که از همه چیز مهم تز است و آن سود ده بودن سرمایه گزاری شماست. در صورت تمایل دوستان در این باره بیشتر خواهم نوشت

مهاجرت چگونه؟؟؟

حدود سه سال پیش تصمیمی گرفتم که شاید بسیاری از دوستان  عزیز امروز در شرایط چند سال پیش من هستند. در همین چند روزه چند نفر از دوستان دانشگاهی ام و مهچنین تنی چند از دوستان عزیز که از طریق این وبلاگ با هم آشنا شدیم با برای مهاجرت و رفتن از ایران با من تماس گرفتند. حرف همه متاسفانه یک چیز است. "ما نمی توانیم در ایران زندگی کنیم چون افسرده می شویم". "زندگی در ایران سخت است" . و از این صحبت ها. این دوستان عزیزم حتی نمی توانستند چند سالی را صرف مراحل مهاجرت کردند. نمی دانم واقعا در ایران چه اتفاقی افتاده و چرا همه می خواهند بیرون از کشوذ بروند. اما توصیه دوستانه من به همه عزیزانی که این وبلاگ را می خوانند این است که عمر و سرمایه زندگی را به جیب شرکتها و... بریزند. مهاجرت در تمام دنیا امری رایج و قابل قبول است و انسانها همیشه برای یافتن موقعیت بهتر این ور و آن ور میرند. اما سیستم مهاجرتی هموطنان ایزانی را تنها می توان فرار نامید. برای مهاجرت باید شرایط را آماده کرد و چند سالی را با آرامش صرف این موضوع کرد و در همان حال نیز زندگی کرد و از زندگی لذت برد. زندگی را می بایست عزیز شمرد و برای آن ارزش قائل شد. آیا ارزشش را دارد که بهترین سالهای زندگی را تنها به دردسر و سختی گذراند. مهاجرت مراحلی دارد. و بهتر است قبل از آن مهارتهای کاربردی سرزمین مقصد را به دست آورد و زبان و  ارزش های فرهنگی و اجتمایی جامعه مقصد را آموخت. نه آن که یکباره و به صورت آنی از جامعه بسته ایران وارد یک جامعه غربی با فرهنگ و آداب رسوم متفاوت شد آنهم با صرف دها ملیون تومان سرمایه زندگی که در غرب هم به این سادگیها به دست نمی آید.

البته برای همه اینگونه نیست. برای بعضی ها هم واقعا می صرفه که هر جور شده از ایران خارج شوند. حقوق کارگران ایرانی چیزی کمتر از ۲۰۰ هزار تومان است که به هیچ وجه جوابگوی آنها نیست. پس تحمل همه گونه سختی با دورنمای زندگی مرفه براب این هموطنان منطقی است. گروه دیگر هم افراد بسیار تاپ و درجه یک هستند که از طرف شرکتهای خارجی و با پیشنهاد حقوق های بسیار بالا .

تصمیم به وبلاگ تکانی

یک هفته استراحت تمام شد و دوباره باید به وبلاگ نویسی برگردم. در این یکهفته بعضی قسمتهای وبلاگ را دوباره خواندم و باید اعتراف کنم مطالب وبلاگ تا حدودی نا منظم و بی ربط شده است. و گاهی هم نوشته های تندی در آن وجود دارد که شاید کمی از واقعیت به دور باشد. مثلا به قول دوستم حامد  در موضوع "فرهنک ایرانی شاید برای دور ریختن" این مطلب علی رغم زیبا بودنش اما از واقعیت به دور است. در آینده نزدیک به مرور این وبلاگ را از حالت نوشته های شخصی متفاوت تبدیل به وبلاگ تخصصی "مهاجرت و تحصیل و زندگی ایرانیان در آسیا و اقیانوسیه" تبدیل می شود و مطالب اجتماعی و یاداشت های پراکنده به آدرس دیگری منتقل خواهند شد.

کمی درباره کامنت های دوستان

نظرات پیشنهادها و انتقادات دوستان شاید محرک اصلی من برای نوشتن وبلاگ باشد چون حس میکنم کسی را به عنوان مخاطب دارم. پس از دوستان عزیز خواهشمندم در هر بار ملاقات یک یادگاری هم برایم بگذراند. حال می خواهد از جنس انتقاد باشد یا پیشنهاد و یا هرگونه نظری که صلاح میدانید. نوشته های شما بدون تغییر در وبلاگ ثبت می شوند و برای دیگر بازدیدگکنندگان به یادگار می مانند و پاسختان نیز در بخش پاسخ به پرسشها و انتقادات http://www.images.blogfa.com/page/reply.aspxمنتشر می شود. تنها چند گروه از یاداشتها با عرض پوزش سانسور و یا حذف می شوند.

• چنانچه به مسائل شخصی و محرمانه اشاره کنند.
• چنانچه توهین آمبز و یا حساسیت بر انگیز باشند
• چنانچه مشخصا توسط نویسنده درخواست خصوصی بودن پیام شود
• کامنت های تبلیغاتی
• کامنتهای بی هدف که ربطی به پست نوشته شده و یا موضوع وبلاگ ندارند و دوستان تنها با شکار وبلاای به روز شده و برای تبلیغ وبسایتشان قرار می دهند.

سایر نظرات حتی درصورت وجود انتقادات تند از نویسنده عینا منتشر و پاسخ داده می شوند. 

ابتکار موسسات پزیرش دانشجو برای جذب مشتری

سایت ایران مالزیا :خلاصه خبر :
      برنامه مالزی خانه دوم من با استقبال مردم سراسر جهان مواجه شده اما آمریکایی هاو ایرانی ها در اینجا نیز دست از ر...

 من که از این عکس خوشم آمد و امیدوارم واقعا روزی اینچنین شود. برای اولین بار است که چنین عکسی منتشر می شود. احمدی نژاد و جرج بوش که سرآمدان ایجاد بحران در دنیا هستند اینچنین در کنار هم و دوستانه لبخند می زنند آنهم در شرایطی که خانم کلینتون از محو ایران سخن می گوید. تبلیغ شرکت ارتباطات راهبردی پارسیان بیشتر به یک آرزو می ماند تا چیز دیگر.

مشکلات ویزا

از هفته آینده دیگر ویزای مالزی ندارم. دلیلش هم لطف آقایان اداره  مهاجرت دانشگاه یو ام است که پروسه کنسل کردن ویزای من را که به صورت معمول تنها یک روز طول می کشد سه هفته طول داده اند. ظاهرا هم تا دانشگاه قبلی درخواست ویزایش را باطل نکند و من رسما از لیست آن دانشگاه بیرون نروم، هیچ جایی نمی تواند برایم ویزا صادر کند. بعد از گرفتن گذرنامه هم تازه باید یک ماه و خورده ای را معطل ویزای دانشجویی یو کی ام بشوم و در این مدت هم نمی توانم از مالزی خارج شوم. درخواست ویزا برای کشور دیگه ای هم دادم که بار اول به دلیل نقص مدارک رد شد و بار دوم هم که با توجه به ایرانی بودنم حضرات گفته اند که در اختیارات سفارت خانه ها نیست که به شما ویزا بدهند و به طور کلی درخوستهای ویزا از کشورهای با ریسک بالا (ایران ، عراق ، سومالی ، سودان و....) چند برابر سایر کشورها طول می کشد. خلاصه کلی از وقتم برای دنبال ویزا دویدن و تهیه مدارک مختلف صرف شد.

تحصیلات عالی: سراب و یا واقعیت

اخراج و انصراف دانشجویان دکتری در دنیا بسیار معمول است . بسیاری از دانشجویان دکتری هنگام به دست آوردن یک موقعیت بهتر درس را رها می کنند.  چون واقعا ۴ سال تحصیل و تحقیق کار هر کسی نیست و از نظر مالی هم در بسیاری از نقاط دنیا  اشتباه است. هزینه تحصیل دکتری در مالزی برای یک فرد مجرد حدود ۲۵ ملیون تومان می شود و اگر هم کشوری مانند استرالیا انتخاب شود این رقم به حدود ۶۰-۷۰ ملیون می رسد.  و در حالی که حقوق یک دکتر تازه کار استرالیا حدود ۵ هزار دلار است که تا ۱۲ هزار دلار برای رده های پروفسوری  بالا میرود اما این ارقام را یک مهندس باسابقه و ماهر هم می تواند به دست بیاود.

دانشجویان دکتری در ایران عمدتا چند کاره هستند و در چندین شرکت و دانشگاه کار می کنند. این ور دنیا بچه های ایرانی( واقعا دانشجو ) از صبح تا شب وقتشان را در آزمایشگاه ها و پشت کامپیوتر ها سپری می کنند. تا   از بحران بی کاری رها شوند و کاری در بخش آکادمیک پیدا کنند و یا اینکه مسیری را برای مهاجرت باز کنند. گروهی از دوستان واقعا به دانش علاقه مند هستند و گروهی هم از ایران و یا از دانشگاه اسکولارشیپ می گیرند اما برای خیل عظیمی که تنها برای بهبود شرایط زندگی به تحصیل می اندیشند به نظر می رسد که بهتر است این  پولها را در صرف سرمایه گذاری های تجاری و اقتصدای کنند و به جای اینکه سالهای طلایی عمر را به خواندن چیزهایی صرف شود که دوستشان نداریم برویم و از این زندگی چند ساله لذت ببریم. درست است دانشجویانی هستند که از درس خواندن لذت می برند و برایشان تفریح است اما بقیه چی. یادمان باشد نرخ بهره (ربا ) در ایران به ازای ساختمانهای مسکونی ملیونی ۳۰ هزار تومان می شود(کاملا قانونی و مورد حمایت دولت) یعنی ۷۰ ملیون شما برابر ماهی دو ملیون و صد هزار  تومان بهره دارد بدون اینکه هیچ کاری انجام دهید اما تمام حقوق یک مدرس تمام وقت دانشگاه در ایران که با کلی پارتی و بعد از گزینش های عقیدتی به دست می آورد تنها حدود یک ملیون و دویست هزار تومان می شود. یعنی ارزش تمام کاری که  این استاد ارجمند انجام میدهد تنها برابر کارکرد سرمایه گذاری ۴۰ ملیون تومان حساب شما میشود. حالا باز به نظر شما درس خواندن در مقاطع تکمیلی ارزش صرف این پولها را دارد؟

دانشجویی برای همه فصول

 

امروز هم خبری جدید آمد از مرگ. دانشجویی ممتاز دانشگاه بهشتی مرگ را به زندگی ترجیح داد و در حضور دوستانش خودکشی کرد. گلی پرپر شد و امید خانواده ای ناکام. حرف و حدیث زیاد است که چه شد. یکی می گفت او از همان اول هم روانی بود. یکی می گفت دلیل استادش بود که گفت برای چه زنده ای و یکی می گفت فقر اقتصادی و این موصوع که طرف پول کافی نداشت پروژه اش را تمام کند. اما واقعا علت چیست . آن طرف هم تابناک خبر داده که با ۵ ملیون تومان پروژه دکتری می خرند مقاله می دهند خلاصه دکتر می شوند و ....

من هم وضع مملکت را بد و بسیار بد می دانم. ناکارآمدی دولت، فقر اقتصادی. تعصب مشکلات جنسی و اخلافی، ترویج غم بحران روز مره گرانی مسکن ،بحران بی کاری ،مخارج ازدواج و.... هر روز باعث خودکشی صدها تن از هم وطنان می شود و بسیاری را هم به کام مرگ می کشاندو اما چرا آمار خودکشی در ایران اینقدر بالاست. چرا در عراق افقانستان اندونزی اتیوپی سومالی کوبا کره شمالی این اتفاق نمی افتد. یادش بخیر . دختر خانمی از یکی از کشورهای بدبخت اطراف دوستم بود که برای تامین هزینه تحصیل ۱۲ ساعت در روز کار می کرد و ۴ سال بود که هنوز فوق لیسانسش تمام نشده بود اما سراسر امید بود. هزار برابر من به آینده فکر می کرد در حالی که من ایرانی که وضع مالی  بدی نداشتم   و انصافا هم از نظر علمی وضع مناسبی داشتم بارها و بارها به دلایل کوچک و بزرگ کاملا از زندگی نا امید می شدم. ضمنا شاید خیلی ها هیچ گاه خودکشی نکنند اما همیشه آرزوی مرگ و پایان مصیبت دارند واقعا چرا؟ آیا نا امیدی خصلت ژنی ماس؟. آیا فرهنگ ما نا امیدی و مرگ را توجیه می کند؟

پاسخ به سوالات و کامنت های شما

از این پس نظرات نویسنده و پاسخ ها به پرسش ها انتقادات و پیشنهادهای شما تنها در بخش پاسخ به انتقادات،پیشنهادات و پرسشهای شما منتشر می شود لذا دوستان می توانند پاسخ خود را در این صفحه مطالعه کنند.

دانشجوهای ایرانی یو کی ام در کامرون هایلند

شنبه و یکشنبه را همراه با دوستان عزیزمان در یو کی ام به کامرون هایلند رفتیم. واقعا زیبا بود و تجربه ای بسیار عالی. سفری که برای من به باد ماندنی و خاطره انگیز شده باشد و با حضور دوستان عزیزم خستگی و مشکلات روزهای قبل را یکسره از یاد برد و من را دوباره آماده کار و فعالیت کرد. در اینجا بر خود لازم می بینم از دوستان مسئول انجمن ایرانیان یو کی ام به عنوان عضوی از این انجمن مراتب قدردانی و تشکر خودم را به دلیل برنامه ای هماهمگو صرف صدها ساعت زمان برای برنامه ریزی های قبلی سفر، اعلام کنم.خانم سارا کاشفیان و  آقایان : جواد کرمدل، هومن ابولحسنی ( پرزیدنت) مسولان انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه ملی مالزی می باشند. 

در آینده درباره کامرون هایلند بیشتر می نویسم

روزهای بارانی

این روزها بارانی است. هر روز چند ساعت باران واقعا شدید می آید. از این بارانها در اهواز هم می آمد اما فقط چند دقیقه به طول می کشید و معمولا هم همراه با تگرگ بود. یکی از این بارانها در اهواز بیاید همه شهر را آب می برد. آنطوری که شنیدم در بعضی از نقاط هم سیل آمده است و چندی از مردم ایالت نگاری سمبیلان خانه و زندگی شان بر آب رفته است. این در حالی است که بر اساس شنیده ها در ایران نماز باران می خوانند تا باران بیاید. یکی از آقایان ظاهرا به وزیر نیرو هم چنین پیشنهادی داده بودند. البته درست است اکثر مالایی ها روزی ۵ دفعه نماز را حتما به جا می آورند و به همین دلیل است که اینجا این همه سیل میاد.

 

برای من هم امروز روز خوبی نبود. اگر چه امروز موفقیتی جالب توجه در زمینه کاری کسب کردم اما راستش را بخواهید حس خوبی ندارم. یک مقدار عجول بودن با انجام یک ریسک متحورانه سبب به وجود آمدن یک موضوع حاد در زندگی حرفه ای ام شده که جبرانش به نظر سخت باشد. به هر حال اینروزها را با مقداری گرفتاری ذهنی سپری میکنم تنها بر اساس تئوری پدرم سعی میکنم حفظ ظاهر کنم و مثل قبل شاد به نظر برسم تا از طئنه دوستان همکاران و مشکلات پس از آن خودداری کنم.به قول سعدی تا مصیبت دو تا نشود. 

دنگی نیوز

بادمجان بم آفت ندارد. به رقم گزیده شدن قطعی از سوی جناب پشه دنگی خوشبختانه تا این زمان هیچگونه عوارضی که نشان از مبتلا شدن به تب دنگی باشد در من بروز نکرد و با توجه به دوره زمانی طی شده با اطمینان می توان گفت که خطر رفع شده است. ظاهرا تب دنگی تنها در اثر گزیده شدن نوع ماده این حشره به وجود می آید.

حکایت اندونزی- استقلال و دموکراسی به قیمت گرسنگی

اندونزی  پس از پایان‏جنگ جهانی دوم توانست استقلال خود را در تاریخ‏17/8/1945 از هلند به دست آورد.پس از استقلال سوکارتو و سپس سوهارتو حاکمیت کشور را به دست گرفتند واندونزی هم پیمان و متحد  استراتژیک‏آمریکا و غرب شد. 

پس از آن که دولت اندونزی یک طغیان کمونیستی را در 1965 متوقف کرد، غرب اشتیاق بسیار یافت که با رهبر جدید و میانه رو اندونزی (سوهارتو) کار کند. اما این رهبر تازه و میانه روی اندونزی کیست؟ سوهارتو در 1965 با کمک ایالات متحده یک کودتای نظامی به راه انداخت و پس از آن ارتش اندونزی در عرض 4 ماه حدود صدها هزار نفر را قتل عام کرد! کسی تعداد دقیق آن را نمی داند!

 گشایش فضای باز سیاسی‏بر پیشینه خودکامگی‏های سوهارتو و همراه شدن آن با بحران‏های‏اقتصادی داخلی امواج اعتراض را برانگیخت و نیروهای سیاسی‏داخلی کشور فعال شده و حرکت‏های دانشجویی، احزاب سیاسی مذهبی وغیر مذهبی و در کنارآن رشد تمایلات جدایی‏طلبانه سرزمینی‏سوهارتوراوادار به‏کنارگیری ازقدرت نمود و دولت‏انتقالی (حبیبی) قدرت رابه‏دست گرفت.

تا اینجا مشخص است که سوهارتو باید برود و حتی باید محاکمه  شود. و همین طور هم شد. با شورش مردمی و انقلاب ملی سوهارتو برکنار شد و یک دموکراسی تمام عیار در اندونزی حاکم شد.

اما اوضا به خوبی پیش نرفت. اندونزی که یکی از پیشروترین کشورهای جهان در سرعت رشد اقتصادی و بهبود زندگیی بود به یکباره به یک کشور مفلوک و بدبخت تبدیل شد. تا چند سال پیش اندونزی وضعیتی بسیار بهتذ از مالزی داشت. واحد پول اندونزی در آن زمان از واحد پول مالزی بیشتر می ارزید و مالزی افرادی را برای الگو گرفتن از روند توسعه به اندونزی میفرستاد. کارخانه های متعدد و صنایع پیشرفته این کشور که با ایجاد روابط عمیق اقتصادی با غرب مخصوصا آمریکا و آلمان در بعضی موارد  حتی از کشورهای اروپایی هم پیش رفته بود. پس از انقلاب و دموکراسی به دلیل ناکارآمد بودن دولت و ضعف ساختاری حاکمیت قحطی و بدبختی سرایر کشور را فرا گرفت و اندونزی را به یکی از فقیرترین کشورهای جهان مبدل کرد. امروز با 2,911.79  روپیه اندونزی فقط می شود یک رینگیت خرید یعنی دقیقا معادل با ریال ایران. و بدین وسیله استقلال آزادی و دموکراسی به قیمت گرسنگی ملی به دست آمد

توضیحی درباره پست فرهنگ ایرانی

دو پست قبل به قول دوست عزیزم کسری حکایت درد بود. دردی که بسیار مشهود است....

نیمه شبی در کالج

الان ساعت ۳:۳۴ دقیقه است و بی خوابی مرا به وبلاگ بازی کشانده. همه جا آرام و زیباست. گاه گاهی صدای ماشینی از دور به گوش میرسد و بعد هم صئای مارمولک های عاشق دیار استوا. گاهی غورباقه ها و جیزجیزک ها هم اعلام وجود می کنند.  شب زیباست.

فرهنگ انسانی ایرانیان- شاید تنها برای دور ریختن

در هزاره ای جدید پس از گذشتن قرنها ما ایرانیها به کجا رسیدیم. انسان شدیم.  بارها و بارها در تلویزیون رادیو و کتابهای مذهبی میگویند اروپایی ها مثل حیوان زندگی میکنند و از انسانیت بی بهره اند. درست میگویند واقعا غربی ها انسان حیوان هستند.  انسانها آدرس و  شماره تلفنهایشان مخفی است. انسانها از همدیگر می ترسند. انسانها از گفتن دوستت دارم وحشت دارند . انسانها همواره فکر می کنند که دیگران می خواهند سو استفاده کنند.  انسانها نمی دانند که چه می خواهند. برای عاشق شدن به دنبال دلیل میگردند. اگر یک انسان بداند که دوستش دارید می پرسد چرا؟.وجودشان سرشار از ترس است چون دائما مورد تهدید بقیه انسانها هستند. انسانها از حیوانات نفرت دارند چون امیالشان را مخفی نمی کنند.  انسانها نه کسی را دوست دارند و نه دوست دارند کسی دوستشان داشته باشد چون زشت است.

 کاش در سرزمین انسانها به دنیا نمی آمد و مصیبت انسان بودن را تحمل نمی کردم. چند سال بعد از انسان بودن باید همچنان انسان بود. کاش یک آدمی بودیم با غرایز اصیل انسانی همچون یک آدم. مثل اروپایی های بدتر از حیوان.

 غربی ها که به تعبیری بدتر از حیوان ها هستند. زندگی ساده جوانان غربی و شرقی چه قدر زیباست. بارها در اتوبوس و مترو دختران و پسرانی را دیده ام که چه راحت به هم عشق می ورزند. چه قدر راحت حساب دوست خاص (دوست دختر/پسر نامزد و همسر) را از بقیه روابط جدا می کنند و دوستانه با همه ارتباط واقعا دوستانه دارند. تا به حال یک مورد هم ندیدم که یک چینی مالایی اروپایی استرالیایی و یا هندی شماره تلفنش را مخفی کند می خواهد دختر باشد یا پسر استاد دانشگاه باشد یا کارگر ساختمانی. چه با محبتند دخترها و پسرهای  غیر ایرانی . اولین کلماتی که از فارسی دوست دارند یاد بگیرند این است ترجمه جمله I Love You است. غافل از اینکه "دوستت دارم " سالهاست که در ادب این دیار مرده است. و جز در زبان بچه های چند ساله جایی ندارد. " دوستت دارم " در زبان فارسی توهین است. ایرانی تحصیل کرده خارج از کشور هم آن را توهین میداند چه رسد به مردم کوچه و بازار. بعضی ها هم آمدند و آن را تفصیر کردند و گفتند عشق زمینی باطل است. عشق باید آسمانی باشد. مثل عشق به الله مثل عشق مسیح به انسانها و این چنین عشق اصیل و واقعی بین انسانها را نابود کردند. آری در دیار ما عاشقی جرم است و کاری بس ناثواب و غیر انسانی. چه قدر دوست داشتم که از انسانیت و آسمانی بودن رها شوم. چه قدر دوست داشتم طعم عشق را می چشیدم و از این فرهنگ سراسر ترس و ریا راحت میشدم...

پشه دنگی کار دست ما داد

حدود نیم ساعت پیش سر ساعت ۶:۴۰ که برای صرف چای به رستوران دانشکده رفته بودم یک فروند پشه به دستم را مورد اصابت قرار داد که به بوسیله دست دیگرم به شهادت رسید. پس از شهادت این موجود خونخوار دوستان مالزیایی تایید کردند که این پشه همان پشه پر آوازه دنگی است. بر اساس گفت دوستان همه این پشه ها بیماری زا نیستند و تنها راه کم کردن اثرات بیماری مصرف زیاد آب است. دنگی تاکنون چندین ایرانی را به بیمارستان کشانده است و هر ساله جان چندین نفر را میگیرد. البته عمده طلفات دنگی به دلیل عدم اطلاع از بیماری و عوارض آن است و به گفته دوست مالاییم در صورت مصرف زیاد مایعات اثرش بسیار کم میشود.